Ciemno, mroczno i obco. Dlaczego tu jestem? Dlaczego nie mogę odejść od konsoli patrząc w świecące dwoje oczu naszego bohatera?
Pierwsze wrażenie po odpaleniu gierki jest takie że to na pewno nie będzie różowa pantera czy lalka barbi, to z tego względu że w grze występuje raczej czerń i jej odcienie. Jednak to kolejna gra z serii zabawka dla dojrzałego odbiorcy Jest to gra logiczno zręcznościowa. Nie ma głębokiej historii, po prostu jesteśmy chłopczykiem który idzie na planszy w prawo, brzmi bardzo prosto ale tylko brzmi. Z czasem dowiadujemy się coraz więcej o celu naszej podróży - szukamy siostry. Coś w stylu mario na pierwszy rzut oka, jednak jest zupełnie inne. Kapitalne pomysły twórców sprawiają, że gra wciąga nas nosem. Klimat, który nadaje oprawa graficzna, muzyka i pomysły jest wprost nie do opisania. Zagadki przez które przechodzimy potrafią być bardzo okrutne dla naszego bohatera, jak i dla otoczenia. Nic ciekawego by nie było gdyby nie pomysł twórców czyli Playdead. Rozwiązania problemów są bardzo logiczne, jednak zauważenie ich często sprawia trudność. Gdyby nie klimat który tworzy czerń, muzyka, wisielczy nastrój i pomysły, gra wydawała by się bardzo przygnębiająca, natomiast to właśnie klimat Limbo sprawia że nie można się od niej odciągnąć. Polecam odpalenie Limbo przy zgaszonym świetle z pogłośnioną muzyką, wtedy możemy zatonąć wręcz w grze i niejednokrotnie pomyślimy że jest to wyjątkowy pomysł na grę. Nie chce za dużo zdradzać, bo czystą przyjemnością jest być zaskoczonym przez twórców. Gorąco zachęcam do wypróbowania gry. Nie bez kozery tytuł spotkał się z entuzjastycznym poparciem społeczności. Niestety gra okazuje się krótka, a zakończenie raczej złości niż cieszy.
Czy warto wydać na Limbo aż 1200 MSP? Osobiście myślę, że grę warto sprawdzić w wersji trial i kupić w przecenie. Trzeba przyznać, że Duńskie studio Playdead pomysłem urzekło mnie.
